حدیث روز

یکشنبه ۱۴ تیر ۱۴۰۵ - ۱۱:۱۳
ایران ایستاده به سوگ؛ روایت صحنه به صحنه بدرقه حماسی و تاریخی از قلب مصلی تهران

حوزه/ مصلی امام خمینی تهران، امروز نه یک مکان، که قلب تپنده یک ملت است؛ ملتی که برای آخرین دیدار با پدر شهیدش سنگ تمام می‌گذارد. اینجا مرز بین زمین و آسمان برداشته شده است؛ جایی که اندوه دل با شعارهای استوار درمی‌آمیزد و در میان انبوه دست‌نوشته‌های خونخواهی، ایرانِ فردایِ خود را در پیمانی ابدی با «آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای» نو می‌کند.

به گزارش خبرگزاری حوزه، شنبه، ۱۳ تیر ماه ۱۴۰۵ از راه می‌رسد. مصلی امام خمینی تهران، امروز نه یک مکان، که قلب تپنده یک ملت است؛ ملتی که برای آخرین دیدار با پدر شهیدش سنگ تمام می‌گذارد. اینجا مرز بین زمین و آسمان برداشته شده است؛ جایی که اندوه دل با شعارهای استوار درمی‌آمیزد و در میان انبوه دست‌نوشته‌های خونخواهی، ایرانِ فردایِ خود را در پیمانی ابدی با « آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای» نو می‌کند. از لبنان تا آمریکای لاتین، چشم‌ها به تهران دوخته شده تا بزرگترین رزمایش سیاسی- مذهبی تاریخ معاصر ایران را به نظاره بنشیند. این صدای فروپاشی غم نیست، غریو پیمان دوباره با مقاومت است.

نخستین روز وداع مردم قدرشناس و ولایتمدار ایران با پیکر رهبر شهید، «آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای» امروز با حضور خیل عظیمی از مردم سراسر کشور در پایتخت ایران با شور و شکوهِ حضورِ حماسی در حال برگزاری است. مردمی که ساعت‌ها قبل از شروع مراسم خود را به محدوده مصلی رسانده‌اند تا قطب‌نمای دل‌هایشان در نزدیک‌ترین نقطه به رهبر شهید، آرام گیرد.

مسیرهای منتهی به مصلی، با عکس‌های مختلفی از رهبر شهید انقلاب و همچنین دیوارنگاره‌های متعدد پوشانده شده است.

ایران ایستاده به سوگ؛ روایت صحنه به صحنه بدرقه حماسی و تاریخی از قلب مصلی تهران

مراسم از ساعت ۶ صبح آغاز شده و از همان دقایق اولیه، دریای جمعیت به مصلی سرازیر شده است. حاضران با سینه‌زنی، نوحه‌خوانی و سر دادن شعارهای مذهبی به پیکر رهبر شهید ادای احترام می‌کنند. علاوه بر مردم استان‌های مختلف ایران، زائرانی نیز از کشورهای مختلف اروپایی، آسیایی، عربی و آمریکای لاتین در این مراسم حضور پیدا کرده‌اند.

وارد مصلی که می‌شوی تا چشم کار می‌کند جمعیت است، پرچم‌های قرمز در دستان زنان، مردان، کودکان و جوانان چنان پرتعداد است که وقتی از بالا به جمعیت نگاه می‌کنی، به سرخی می‌زند.

ایران ایستاده به سوگ؛ روایت صحنه به صحنه بدرقه حماسی و تاریخی از قلب مصلی تهران

دور تا دور صحن‌های داخلی مصلی با تعدادی از تصاویر رهبر شهید انقلاب مزین شده است. علاوه بر تصاویری که بر دیوار جای گرفته است، تصاویر زیادی نیز در دستان مردم دیده می‌شود که آن را با غم و علاقه‌ای آمیخته درهم حمل می‌کنند؛ غمی از فراق پدر شهیدشان و علاقه‌ای از جنس رابطه مستحکم امام و امت. امام هیچگاه از یاد امت نمی‌رود حتی اگر شهید شده باشد، چرا که رابطه امام و امت از جنس دنیا و مادیات نیست، از جنس معناست، از جنس خداست.

ایران ایستاده به سوگ؛ روایت صحنه به صحنه بدرقه حماسی و تاریخی از قلب مصلی تهران

خیلی‌ها در همان بدو ورود به صحن اصلی مصلی، جایی که محل استقرار تابوت‌های شریف و مقدس امام شهید و خانواده ایشان است، بغضشان می‌ترکد و انگار داغ دلشان تازه می‌شود، داغی که هیچوقت کهنه نشده بود. تابوب کوچک زهرا محمدی، نوه رهبر شهید انقلاب، خود به تنهایی روایتگر ظلمی است که سپاه کفر بر جبهه اسلام روا داشته است.

ایران ایستاده به سوگ؛ روایت صحنه به صحنه بدرقه حماسی و تاریخی از قلب مصلی تهران

مردمی که اینجا حاضر می‌شوند، فقط برای سوگواری شهادت نیامده‌اند، آنان آمده‌اند تا هم پدرشان را تا آسمان بدرقه کنند و بر دستان ملائک بسپارند؛ هم تجدید پیمان کنند با فکر، ایدئولوژی و راه امام‌شان. آنان پیوسته دستان خود را به نشانه هم‌عهدی بالا آورند و با جان و دل این پیمان ابدی را امضا می‌کنند. پیمانی که هیچ‌ دشمنی قادر به شکستن آن نیست.

تجدید عهد با امام جدید و حکیم انقلاب اسلامی ایران، «آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای» نیز مکرراً از سوی مردم فریاد زده می‌شود:

« دست خدا هنوز بر سر ماست/ خامنه‌ای هنوز رهبر ماست»؛

« ما همه خوانخواه پدر/ گوش به فرمان پسر»؛

« بعد علی مجتبی‌ست/ وارث خون خداست»

و ...

ایران ایستاده به سوگ؛ روایت صحنه به صحنه بدرقه حماسی و تاریخی از قلب مصلی تهران

عده‌ای هم برای آقایِ شهیدِ ایران، گُل هدیه آورده‌اند، گل‌هایی رنگارنگ ولی به رنگ خدا. انواع و اقسام گل‌ها را می‌شود در دستان جمعیت دید. خانمی گل‌هایش را رو به آسمان گرفته است و زیر لب چیزی را زمزمه می‌کند. زمزمه صدایش در این همهمه جمعیت به گوش نمی‌رسد ولی شاید دارد در عالَم معنا، گل‌ها را شخصاً تقدیم محضر امام شهیدش می‌کند؛ لابد در ذهنش «حضرت آقا» را روی همان صندلی چوبی حسینیه امام خمینی «ره» تصور می‌کند و گل‌ها را به دستان او می‌سپارد؛ شاید وقت رفتن بوسه‌ای هم به پایین عبایش بنشاند، همان عبای قهوه‌ای خوش‌رنگی که ایران را در پناه خود جا داده بود. احتمالاً در ذهن او هنوز حسینیه سالم است و آوار نشده. البته اشک‌هایی که شیشه چشمش را پر کرده است چیز دیگری می‌گوید.

ایران ایستاده به سوگ؛ روایت صحنه به صحنه بدرقه حماسی و تاریخی از قلب مصلی تهران

آنچه زیبایی این مراسم باشکوه را صد چندان می‌کند، برافراشته شدن پرچم محورهای مختلف جبهه مقاومت از جمله پرچم « حزب‌الله لبنان» از سوی مردم است. این شاید یکی از مهم‌ترین جلوه‌های رزمایش عظیم مردمی روز نخست است که حاوی پیامی مهم و موجز برای تمامی دنیا است: ایران و محورهای جبهه مقاومت، درهم تنیده‌اند و هیچگاه از هم دور نخواهند شد. لبنان، جانِ ایران است و ایران، جانِ لبنان.

ایران ایستاده به سوگ؛ روایت صحنه به صحنه بدرقه حماسی و تاریخی از قلب مصلی تهران

طبقات بالایی مصلی و همچنین لابه‌لای جمعیت صحن‌ها، پر است از دوربین‌ها و خبرنگاران رسانه‌های مختلف داخلی و خارجی که با عجله دوربین‌های خود را از این نقطه به آن نقطه می‌برند تا بتوانند این رزمایش بزرگ سیاسی-مذهبی را از زوایای مختلف و در سطح جامع‌تری پوشش دهند. احتمالاً علاوه بر گزارشگران خارجی، خبرنگاران داخلی هم از دیدن این حجم از جمعیت شگفت‌زده شده‌اند.

ایران ایستاده به سوگ؛ روایت صحنه به صحنه بدرقه حماسی و تاریخی از قلب مصلی تهران

غالب حاضرین در مصلی، خانوادگی در این مراسم شرکت کرده‌اند. حتی عده‌ای نیز کودکان خردسال خود را با خود همراه کرده‌اند تا هم او را به نور این آیین حقانی متبرک سازند و هم سرباز کوچک انقلاب اسلامی را به تجدید عهد با آرمان‌های فرمانده شهید رسانده باشند. با وجود اینکه نگرانی‌هایی درباره وجود کالسکه در مراسم مطرح شده بود ولی کالسکه‌های بسیاری بین جمعیت در حال حرکت است و به خوبی در مسیر جریان دارد، بدون وقفه و بدون مشکل. خادمین پرشماری در گوشه به گوشه مختصات مراسم، با نظارت دقیق بر حرکت و تراکم جمعیت، ترددها را کنترل می‌کنند تا مشکلی بروز پیدا نکند.

ایران ایستاده به سوگ؛ روایت صحنه به صحنه بدرقه حماسی و تاریخی از قلب مصلی تهران

در میان سربندها و پرچم‌های سرخ‌رنگی که به نشانه خونخواهی از قاتلان و عاملان شهادت امام شهید، بر پیشانی، بر دوش و بر دستان مردم به چشم می‌خورد، پرچم « یا لثارات الخامنه‌ای» و « یا لثارات الحسین» بیشتر از بقیه است.

ایران ایستاده به سوگ؛ روایت صحنه به صحنه بدرقه حماسی و تاریخی از قلب مصلی تهران

عده‌ای هم پرچم‌های سرخ‌رنگ را بر تن خود پوشانده‌اند تا اعلام کنند هر لحظه آماده‌اند در مسیر خونخواهی از رهبر شهید، خود را فدا کنند.

ایران ایستاده به سوگ؛ روایت صحنه به صحنه بدرقه حماسی و تاریخی از قلب مصلی تهران

برخی هم کفن‌پوش آمده‌اند تا به دوست و دشمن بفهمانند برای دفاع از انقلاب اسلامی ایران، امام جامعه و فرامین دین مبین اسلام، از عطای جان خود هیچ ابایی ندارند.

ایران ایستاده به سوگ؛ روایت صحنه به صحنه بدرقه حماسی و تاریخی از قلب مصلی تهران

علاوه بر پرچم‌های سرخ، دست‌نوشته‌ها و پوسترهای متعددی نیز در دستان مردم است و هر کدام با ادبیاتی ویژه و لحنی خاص، خونخواهی امام شهید را مطالبه می‌کنند. آنقدر این مسئله پرتکرار و دارای اهمیت است که خیلی زود توجه رسانه‌های خارجی از جمله « CNN »، « الجزیره»، « آسوشیتدپرس» و ... را به خود جلب ساخته و تیتر اخبار بین‌المللی می‌شود.

ایران ایستاده به سوگ؛ روایت صحنه به صحنه بدرقه حماسی و تاریخی از قلب مصلی تهران

به لطف خداوند و تدابیری که برگزارکنندگان مراسم اندیشیده‌اند هیچ‌گونه خللی در محورهای ورودی و خروجی مصلی وجود ندارد. تعدادی از درب‌های مصلی ویژه ورود و تعدادی از درب‌های دیگر ویژه خروج در نظر گرفته شده است تا مسیر حرکت انبوه جمعیت از هر درگاه، تنها در یک جهت و روان صورت گیرد. تعبیه سیستم‌های خنک‌کننده مه‌پاش، مقداری از گرمای هوا را کاسته است و فضا را مطلوب‌تر کرده است.

ایران ایستاده به سوگ؛ روایت صحنه به صحنه بدرقه حماسی و تاریخی از قلب مصلی تهران

ارائه خدمات رفاهی مختلف از جمله توزیع فراوان و پیوسته غذا و آب خنک در بین زائران، دسترسی راحت به مکان‌های استراحت، تردد راحت باوجود جمعیت بالای مردمی سبب شده است شرکت در مراسم برای حاضرین بدون سختی و با آسایش بگذرد. پیش‌بینی شده است طی روزهای آینده مراسم وداع با رهبر شهید انقلاب و تشییع پیکر مطهر ایشان در تهران همچنان با سیل انبوه جمعیت، باشکوه و خیره‌کننده برگزار شود.

ایران ایستاده به سوگ؛ روایت صحنه به صحنه بدرقه حماسی و تاریخی از قلب مصلی تهران

گزارش: فاطمه جمالزاده

انتهای پیام/۶۳/۳۱۳

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha

نظرات

  • سید IR ۱۱:۳۵ - ۱۴۰۵/۰۴/۱۴
    وای باورم نمیشه داریم با آقامون برای همیشه خداحافظی میکنم😔